باید هزینه داد و به خاطر این هزینه دادن به خود بالید. آوینی می گوید:

"آرمانخواهی انسان مستلزم صبر بر رنج هاست. پس برادر خوبم برای جانبازی در راه آرمان ها یاد بگیر در این سیاره رنج صبورترین انسان ها باشی"

پی نوشت:

حکایت بالا روایت مردی بود که از ترس این که دوستانش متوجه شرکتش در انتخابات نشوند جان می کند تا آثار جوهر را از انگشتش پاک کند. موقع خروج هم خودش را پشت در قائم کرد. شناسنامه را در جیبش مخفی کرد و سپس از در بیرون رفت.

به حالش تاسف خوردم و شناسنامه ام را با این که می توانستم در جیبم بگذارم در دستم نگه داشتم. بعضی جاها ریاکاری ارزش دارد. اگر قرار است اجر کار معنویمان را با ریا بسوزانیم چه بهتر که برای انقلاب ریا کنیم... . 

آوگوستينوس از بزرگترين متكلمان و فلاسفه مسيحي در قرون وسطي مي‌باشد كه در قرن چهارم ميلادي مي‌زيسته است. كاپلستون در تاريخ فلسفه‌اش وي را بزرگترين انديشمند در ميان آباي لاتيني كليسا هم از لحاظ ادبي و هم از لحاظ كلامي معرفي مي‌كند. به اعتقاد او،‌ آوگوستينوس تا قرن سيزدهم ميلادي بر انديشه غربي تسلط داشته است به گونه‌اي كه حتي ارسطو مشربي قديس توماس آكوئيني و مكتب تأثيرگذار او نيز باعث ناديده گرفتن اين مجتهد بزرگ آفريقايي نشده است و براي درك جريان‌هاي فكري قرون وسطي، شناخت مكتب فكري آوگوستينوس اجتناب‌ناپذير است.

او را فیلسوف سوال می نامم. مساله شر او را درگیر سوالاتی کرده بود که آیین مانویت را که معتقد به دو جوهر مستقل خیر و شر بود پذیرفت. اما سوالات دیگری در ذهن او پدید آمده بود که مانویت از پاسخگویی به آن عاجز بود. وی با تفکر نوافلاطونی آشنا می شود. از سوی دیگر دوباره به مسیحیت متمایل می شود و این بازگشت وی را به ایمان دوباره به مسیح برمی گرداند و وی تبدیل به متکل و فیلسوفی مسیحی می شود.

بررسی آرا و نظرات او جهت شناخت مسیحیت لازم و ضروری است چرا که وی از آباء کلیسا محسوب می شود.این مقاله به بیان دیدگاه او درباب آفرینش و مساله شر می پردازد.

دانلود مقاله

- این مقاله جهت آشنایی با مسیحیت هیچ اهمیتی ندارد و صرفا قابل استفاده برای محققان تخصصی کلام و فلسفه مسیحی است. مطالعه این مقاله بدون پیش فرض های لازم هرچند ضرری ندارد ولیکن فایده و سودی برای کسانی که در این زمینه اطلاعات کافی ندارند نیز ندارد و صرفا برای آشنایی با فلسفه قرون وسطی مفید می باشد.

فایل پیوست نسخه پی دی اف مقاله ای درباب سرشت وحی است. این مقاله سه دیدگاه وحی گزاره ای، تجربه دینی و افعال گفتاری را بررسی کرده است و به این نتیجه رسیده است که نظریه وحی گفتاری به آیات قرآن نزدیک تر می باشد.

این مقاله شامل نظرات افرادی همچون فارابی، این سینا،غزالی، ابن خلدون،سروش،رودلف اتو،ولترستورف و برخی دیگر از اندیشمندان که نظراتشان به طور ضمنی آمده است نیز می باشد.

امید است مفید فایده گردد.

دانلود مقاله

 نمی خواهم با این مطلب کامتان را تلخ کنم اما اگر کسی از شما پرسید چرا مملکت ما با وجود چنین رهبر و ملتی باز هم با مشکلات دست و پنجه نرم می کند علتش عکس بالاست.

 امان از روباهان زالو مرام که لباس انسانی به خود پوشیده اند...!!! .

ولایت مداری حکم می کند که امر رهبر را وظیفه شرعی بدانیم نه توصیه ای برای اقدام در صورت صلاحدید.اما چه کنیم که ولایتمداری با سرمایه داری نمی سازد.

از زمانی که در تهران ساکن شده ام به تبع شرایط کاری، اسکانمان هم در همان بالاشهرهای تهران در خیابان فخیمه دکتر شریعتی که حسینیه ارشادش همچنان بوی مطهری و شریعتی می دهد رقم خورده است.

تهران شهر فاصله هاست. اگر بی آرتی راه آهن-تجریش را سوار شوی گذار از سنت به مدرنیته و فاصله کوخ نشینی به کاخ نششینی را می توان از نزدیک مشاهده کرد.کارگرانی که صبح زود سوار این خط اتوبوس می شوند این فاصله را مشاهده می کنند. وقتی بالا می روند توهم می زنند و خودشان را از اهالی شمال می بینند و موقع برگشت چون از فرط خستگی در اتوبوس خواب هستند متوجه سقوط نمی شوند و وقتی به خانه می رسند ناباورانه می بینند که همان آش است و همان کاسه.

  هر آنکه در بالادست شهر باشد از مشاهده این سیر محروم است.

چند روزی است به سبب حمایت از تولید ملی در شعاع 2 کیلومتری مان دنبال خمیردندان ایرانی می گردیم و دریغ که نتوانستیم پیدا کنیم. از داروخانه گرفته تا سوپرمارکت ها را درنوردیدیم و برندی ایرانی نیافتیم.

از دو حال خارج نیست. یا قشر مرفه همسایگان ما همه خمیردندان ایرانی گرفته اند و برای همین کمیاب شده است. یا اینجور امل بازی ها اینجا معنی ندارد و با کلاس همسایه های ما نمی سازد و برای همین هیچ فروشنده ای دوست ندارد جنس ایرانی بیاورد تا در دستش باد کند.

شواهد گزینه دوم را تایید می کند اما... .

هنر تفسیر روح انسانی است. هنرمند با خلق اثر، درونش را هویدا می کند. اصلا هنرمند خودفروش ترین انسان هاست. هنرمند وجودش را به مزایده می گذارد. هنر ذاتی روحانی دارد و هنرمند به مثابه عارف، شهودش را در سماعی عاشقانه به تجلی در می آورد.

آنچه هنرمند می آفریند شطحی از سلوک او بر مدار معناست. او سلوکش را در جستجوی معنایی برای حیات استفراغ می کند. اصلا اگر هنرمند استفراغ نکند هنرمند نیست.

اگر هنرمند مدرن رنگ ها را روی بوم در هم می آمیزد. قلم مو را به حرکت در می آورد و تصاویری مبهم می آفریند که هیچ چیز عینی را در عالم عین دلالت نمی کند نباید او را دیوانه نامید. او هنرمند است چرا که درونش را به نمایش گذاشته است و هرچقدر که توانسته باشد در این کار موفق تر باشد به همان اندازه شایسته تقدیر است.آنچه آفریده است استفراغ درون اوست چه ماخَرَجَش طلا باشد و چه فنا.

بشر در آنچه دنیای مدرن می خوانندش و در نتیجه ی پرستشِ آنچه خدای مدرن می ناممش در تمنای معنایی برای زندگی است. حتی آنچه پوچ گرا ترین انسان می آفریند و هنر می نامدش را نباید به دیده ناهنر نگریست. او درونش را و روحش را به تفسیر نشسته است اصلا هنرمند یعنی کسی که روحش را به تفسیر می نشیند.

امشب ولخرجی کرده ام. سه کیلومتری پیاده روی کرده ام، 400 تومانی هم پول بی آر تی داده ام تا نیم کیلو هنرمند تماشا کنم. چقدر گران شده است چیزهای بی ارزش؟ نیم کیلو هنرمند مساوی شده است با 400 تومان.تقریبا 100 برابر قیمت واقعی.شاید به گفته اقتصادیون حبابی در بازار ایجاد شده باشد.

بلی! امروز نیم کیلو هنرمند تماشا کردم.250 گرمش دخترانی با شلوارهای جین، شال هایی به رنگ سال و موهایی رنگی.از همه مهمتر سیگارهایی که با فندک دوست پسرهایشان افروخته می شد و به رنگ رژ لبهایشان در می آمد. هنرمند جوان باشد یا پیر فرقی نمی کند، دمش شهود است و بازدمش تجلی. به حال چنین دختران زیبارویی غبطه می خورم. دود توتون می مکند و توهم تجلی می کنند...

250 گرمش هم پسرانی با ریش های بلند،موهای دم اسبی، کلاهی شاپو و باز سیگاری که با همان فندکی روشن می شود که سیگار دوست دخترها را روشن کرده بود. رنگ نوک سیگار آنها هم به رنگ رژلب دخترکان می شد و این معنایی بزرگ داشت. یعنی ما همجنسیم. آتش باید همان آتش باشد چرا که هنرمند جماعت تا آتش درونشان یکسان نباشد نمی توانند در کنار هم هنر خلق کنند. اصلا اگر آتش درونشان هم جنس نباشد مولودشان ناقص الخلقه به دنیا می آید....

متهم به چشم چرانی ام نکنید. اگر دخترکان زیبارو را 251 گرم و پسران روشنفکر را 249 گرم تماشا می کردم آن وقت آدم هیزی می شدم اما به خدا قسم هر دو را به یک اندازه تماشا کرده ام.اصلا به کسی ربطی ندارد.پولش را داده بودم.400 تومان پرارزش که خرجشان کردم.

اما نه!پشیمانم!نیم کیلو هنرمند 400 تومان نمی ارزد...

  به خاطر این ضرری که متحمل شده ام دلم تنگ است.رمل های فکه را دلتنگم. حداقل رمل های فکه رازدار کسانی هستند که در آنجا می آرمند. به وفاداری رمل های فکه غبطه می خورم که چگونه راز مین ها را در دل نگاه داشت و حتی به سرباز عراقی که موقع کاشت مین سفارشش کرده بود خیانت نکرد.چه با وفا هستند رمل های فکه...

آوینی هم درونش را به تفسیر نشسته بود اما فاصله فکه تا تئاتر شهر ازمسافت هابیل تا قابیل هم بیشتر است....

هرچند جمعه بود ولی در جلسه ای کاری گیر کرده بودم و از رای دادن اول وقت بازمانده بودم. نزدیکی های ساعت سه بود که توانستم خودم را به اولین جایی که بنر «محل اخذ رای» را داشت برسانم. از پله ها که بالا رفتم قیافه ها برایم جالب بود اما تعجبم را به پای شهرستانی بودنم گذاشتم و گفتم حتما تهران این مدلی است. ولی وقتی نوبتم شد چشمهایم از حدقه بیرون زد. چند خانم با آرایشی غلیظ و حجابی10 درصدی که پشت صندوق نشسته بودند. هنوز مبهوت بودم وبا خودم می گفتم درست است که اجرای انتخابات در جمهوری اسلامی به دست مردم است ولی تا این حد!!!!؟

شناسنامه ام را به طرفش دراز کردم. نگاهی به شناسنامه انداخت. نه مسعود و نه زین العابدین هیچکدام با ویندوزش سازگاری نداشت.

پرسید: آقا شما کلیمی هستید؟

اینجا بود که فهمیدم اشتباهی رفته ام.

یهودی و مسیحی و زرتشتی هم در جمهوری اسلامی نماینده دارند.

شمارش معکوس انتخابات مجلس نهم شروع شده و روز به روز به صفر نزدیکتر می شود. جبهه بندی ها و آرایش های گوناگون با نزدیک شدن به انتخابات شفاف تر می شوند و اظهارنظرهای گوناگونی صورت می گیرد.

قوم باد حکایت همیشگی خود را دارند و تغییر موضع ها در آنها مشهود است. به قول عرف سیاسی چه بسا رادیکال های موافق نظام که اهل تساهل و تسامح شده اند و چه بسا افراطی ترین منتقدان و مخالفان تئوریک نظام که دم از ولایت فقیه آن هم با قرائت مطلقه اش می زنند. اصولا ایام انتخابات همواره آشفته بازاری است که تشخیص سره از ناسره را دشوار می کند.

در این میان اظهار نظرها، مقالات و تیترهای متعدد در سخن گفتن از حضور حداکثری قابل توحه است.

انتخابات مجلس نهم به دلایلی که در زیر می‏‏آید یکی از مهم‏ترین انتخابات در تاریخ سی و سه ساله انقلاب اسلامی است.

1-    اولین انتخابات بعد از فتنه 88 است و آزمونی بزرگ برای مردم‏سالاری دینی است و چشم دوست و دشمن به آن است.

2-    انتخابات در فضای اوج‏گیری بیداری اسلامی رقم می خورد که در کشورهایی مثل تونس و مصر انتخابات انجام شده و ضریب مطلوبی از مشارکت مردمی را رقم زده است لذا انتخابات ایران اسلامی با مشارکت گسترده مردم می‏تواند الگوی مناسبی را به جهان ارائه دهد.

3-    شکل‏گیری و صورت‏بندی جدیدی از جبهه‏بندی سیاسی در حال شکل‏گیری است که در انتخابات های گذشته وجود نداشتند.

4-    یکی از مولفه‏های مهم دیگر، انتخابات آینده ریاست جمهوری است که در سال 92 انجام می‏گیرد و مجلس نهم و ترکیب آن در آن بسیار موثر است.

دغدغه حضور حداکثری در همه انتخابات ها عموما، و در انتخابات مجلس نهم با مشخصات فوق خصوصا، دغدغه ای قابل توجه و مقدس است و در این شکی نیست که هر عنصر مومن و معتقد به اسلام و نظام اسلامی و اصل مترقی ولایت فقیه بایستی تمام توان خود را برای حضور هرچه بیشتر مردم در انتخابات و تمام عرصه های حضور –مانند راهپیمایی ها- که نماد پشتوانه مردمی نظام است، مصروف دارد ولیکن سخن در این مقال این است که حضور حداکثری در انتخابات مجلس نهم به قول مولای متقیان«کلمه حق یراد بها الباطل» شده است. تحریم کنندگان دیروز انتخابات امروز از تاثیر حضور حداکثری در آزمون مقبولیت نظام سخن می گویند.

در این میان باید به این نکته توجه کرد که انتخابات مجلس شورای اسلامی یک انتخابات محلی است که در گستره شهرستان-و حتی نه استانی- برگزار می شود. عوامل مختلفی در شرکت مردم در یک انتخابات محلی از قبیل عملکرد نمایندگان قبلی، میزان اعتقاد مردم به نقش و جایگاه مجلس و... دخیل است. لذا انتظار حضوری مشابه حضور در انتخابات ریاست جمهوری انتظاری نابجاست.

میانگین حضور مردم در انتخابات ادوار گذشته مجلس 78/59 درصد می باشد در حالیکه میانگین حضور مردم در 10 دوره انتخابات ریاست جمهوری 70 درصد می باشد. بیشترین شرکت در انتخابات مجلس هم مربوط به مجلس پنجم و هشتم می باشد که به ترتیب 71 و 67 درصد می باشد. لذا مقایسه انتخابات مجلس با ریاست جمهوری و حضور 80 درصدی مردم در آن قیاس مع الفارق است.

تحریم کنندگان دیروز برآنند تا انتخابات مجلس را پیراهن عثمان کنند برای ادعای کاهش مقبولیت نظام و همین است که از حضور حداکثری به معنای 80 درصدی آن سخن می رانند.

                                                          لینک مطلب در جام نیوز

امید است به رویکردهای مورد نظر دقت فرمایید و از قضاوت فوری بپرهیزید ولیکن مشتاقانه نیازمند و منتظر بیان نقاط ضعف و قوت این مقاله هستم.

........دنیای مدرن دنیایی است با جهان بینی جدیدی که غالبا با جهان بینی ادیان ابراهیمی متفاوت است. شاید با تعبیرات والتر استیس در کتاب دین و نگرش نوین موافقت نماییم که دور شدن خدا از زندگی بشر ناشی از گذرهای روانشناختی ای است که بشر از منظر تحولات فوق در علم به آنها رهنمون شده باشد و هیچ تلازم منطقی بین ظهور علم نوین و حذف خدا از زندگی بشر وجود نداشته باشد، اما این حقیقت برکسی پوشیده نیست که با بحران ناشی از مدرنیته در «معنای زندگی» و به عقب رانده شدن خدا از زندگی بشر خدای معتقَد متدینان به ادیان ابراهیمی فرسنگ ها با خدای موسی، عیسی و محمد(علیهم السلام) متفاوت است.

......ادیان ابراهیمی برای زنده ماندن نیاز به خدایی دارند که هر لحظه در کنار انسان باشد. خدایی که از رگ گردن به او نزدیک باشد. اما علم جدید خدا را قرنها عقب رانده است و این چیزی نیست که مختص به مسیحیت باشد. خدایی که هر لحظه جهان را تدبیر می کرد امروز در دین مدرن در گوشه ای نشسته است و به میدان داری بشر مدرن می نگرد. و این سطح از دخالت خدا را هم فقط مومنان به ادیان ابراهیمی که هنوز چنین خدایی را می پذیرند و در کنیسه و کلیسا و مسجد حضور می یابند باور دارند.

......

هرچند همه معتقدان به ادیان ابراهیمی مومن و ملتزم به دین مدرنیته نیستند ولیکن وجود این «خدای در سایه» در زندگی بسیاری از ما انکارکردنی نیست.

امروزه مشکل الهیات، اثبات وجود خدا نیست. مسئله الهیات امروز، اثبات تاثیرگذاری خدا بر زندگی بشر است.

برخی دوستان از روی نظر لطف  اقدام به ارسال نظرات عمومی و خصوصی می کنند. فرصت پاسخگویی نداشتم و علاقه ای هم به پرداخت به این موضوع نداشتم چرا که حیف از اوقات شریف اولاد آدم که صرف مسائلی از این دست کند. فقط عرض می کنم که:

کار برای خدا خستگی ندارد. وقتی سخن از کار برای خدا به میان آمد عمر و بکر و زید تفاوتی دارد. مهم این است که هرکدام به وظیفه تاریخی خود عمل کنیم. اگر روزی دیدیم که با تغییر افراد انگیزه هایمان برای کار، کمک و همدلی تغییر می یابد باید توبه نماییم چرا که انگیزه هایمان به شرک آلوده شده است.

اما مطلب بعدی اینکه روحیات، اولویت ها و توانمندی های افراد متفاوت است. هر کسی در زندگی و افکار خود نقاط برجسته ای دارد که به آن شناخته می شود.ممکن است فرد دیگری در آن زمینه ضعیف ولی در سایر مسائل برجسته و شاخص باشد تا حدی که کسی به قول خودمانی انگشت کوچک او هم نمی شود. پس انسان ها را صفر و صد نبینیم. بین صفر و صد بی نهایت عدد وحود دارد.

پس نکته مهم این است که انگیزه هایمان را از آلودگی به مادیات و تعصبات دور کنیم و با انگیره ای مضاعف تر به کار بپردازیم که فرصت کم است و وظیفه ها سنگین.

یا علی