جهاني سازي غربي شامل تغيير در ذائقه مردم جهان و تطابق آن با فرهنگ غربي است. اين فرهنگ شامل رشد مصرفگرايي،تنوع طلبي و لذت طلبي است. وقتي سخن از گسترش فرهنگ  به ميان مي آيد منظور ترويج سبك و روش زندگي آمريكايي است. يعني به عبارتي غربي سازي آمريكايي. از مشخصه هاي اين فرهنگ اخلاق زدايي است. اخلاق در اين فرهنگ جاي خود را به پاره اي قوانين خشك و بي روح داده است. بنيان هاي اخلاق زده شده است. اصولا هيچ كسي پاسخگو نيست.

چاپ شده در شماره 306 هفته نامه آذرپيام

مسلما پروسه جهاني سازي بدون همراه و همسو ساختن جامعه جهاني امكان پذير نيست. چرا كه گفتيم جهاني سازي يعني اينكه همه افراد بشري در نظام واحدي گرد هم آيند. و در اين ميان عدم همراهي بخشي از جهان عامل هرج و مرج و برهم زدن اين نظم جهاني است. براي همراه ساختن افكار عمومي جهان سناريويي پيچيده نوشته شده است كه  بهت آور و حيرت زاست.

چاپ شده در شماره 305 هفته نامه آذرپيام

در نظريات افرادي مثل الوين تافلر،ديويد هاروي،فردريك جيمسون،امانوئل كاستلز،آنتوني گيدنز،فرانسيس فوكوياما،رابرتسون و بير، «دين» به عنوان مانعي بزرگ براي زندگي متجدد بشر و جهاني شدن، برشمرده مي شود.چرا كه نظام ارزشي متبوع اين متفكران بر بنياد دنياگرايانه اي بنا شده است كه با اصل قرار دادن تجدد و توسعه به مفهوم غربي، ناتوان از فهم وعده هاي جهاني و عام اديان هستند.

«جهاني سازي» و «جهاني شدن» واژه هايي نام آشنا در عصر جديد هستند و دائما به گوش مي رسند. بحث جهاني سازي از منظر خواستگاه،كاركردها و نتايجي كه در زندگي بشر امروز دارد مي تواند به عنوان زيرمجموعه اي ديگر از بحث سبك زندگي پيگيري شود.

اگر بخواهيم جهاني سازي را به صورت ساده، غيركلاسيك،غيرحاصر و غيرجامع تعريف نماييم مي توان گفت: جهاني سازي عبارت است از ايجاد نظام واحد در جهان و رسيدن به نقطه مشتركي كه همگان در آن متفق بوده و تحت آن نظام واحد،تمام مناسبات خود را درزندگي فردي و اجتماعي تنظيم نمايند. اين نظام واحد مدعي برنامه ريزي در همه زمينه هاي مرتبط با زندگي بشر اعم از فرهنگي،اجتماعي و سياسي است.

چاپ شده در شماره 303 هفته نامه آذرپيام

از ديگر كليدواژهه هاي بحث توسعه به معناي غربي آن انحصار طلبي است. آنچه در دنياي پيرامون شاهد آن هستيم اين است كه در دنياي قدرت و ثروت انحصارطلبي هايي صورت پذيرفته است. و كشورهاي برخوردار با اين انحصار طلبي به استثمار ساير جوامع مي پردازند. آنچه كه از رشد علمي و فن آوري حاصل مي شود همواره در انحصار چند كشور دنياست و آنها از اين اهرم فشار مي توانند براي مطيع نمودن همه كشورها درراستاي مقاصد سياسي خود استفاده كنند.

توسعه، زماني محقق خواهد شد كه غول هاي اقتصادي بزرگتر و متورم تر شوند. يعني هرچقدر كه ثروت بيشتري انباشته شود توسعه يافتگي بيشتري رخ خواهد داد و تكاثر مشخصه اصلي توسعه قلمداد خواهد شد. بعبارتيپیشرفت در سایه رشد غول های اقتصادی و فن آوری که بازخورد آن به جوامع برمی گردد. در اين نگاه براي اينكه جامعه اي توسعه يافته داشته باشيم بايد سرمايه داران و كانون هاي ثروت رشد كنند تا در سايه اين رشد و توسعه كاري آنان عده اي به نان و نوايي برسند و جيره خوار اين انباشت ثروت شوند. اينجا است كه فاصله طبقاتي رخ خواهد داد...

(چاپ شده در شماره 301 هفته نامه آذرپيام)

سبك زندگي - بخش دوم:توسعه

بحث life style یا سبک زندگی یکی از مباحثی است که در عصر جدید مورد توجه اندیشمندان و متفکران،سیاستمداران، و حتی کمپانی های اقتصادی قرار گرفته است. توجه به این مسئله و طرز نگرش به این بحث بسیار قابل توجه است. هم اکنون موسسات مطالعاتی و تحقیقاتی بسیاری در جهان مخصوصا در سیستم های اطلاعاتی قدرتهای استکباری به مطالعه و واکاوی سبک زندگی در کشورهای هدف می پردازند تا در تصمیم گیری های خود درباره این کشورها دچار اشتباه نشوند ،وغول هاي اقتصادي به دنبال تغير ذائقه و سبك زندگي بازارهاي هدف خود هستند و... . اما بحث درباره سبک زندگی یک بحث کلی است و دارای زیرشاخه های زیادی می باشد. توجه به تفاوت هاي مبنايي در زمينه سبك هاي زندگي بسيار راهگشاست. چرا كه بسياري از اوقات كه برخي اعتقادات را به عنوان اصول موضوعه زندگيمان مي پذيريم از اين مساله غافليم كه در سبك زندگي دينيمان چنين اصولي از پايه مطرودند.

آنچه امروز از آن به عنوان مدرنیسم یاد می شود زاییده رنسانس و انقلاب فکری،سیاسی و صنعتی پس از حکومت کلیسا بر غرب است. کلیسای قرون وسطی .... . 

چاپ شده در شماره 299 هفته نامه آذرپیام

حكايت سياست ورزي در كشورمان به يك تراژدي غم انگيز تبديل شده است. تراژدي اي كه در آن همگان از طفل شيرخواره تا پير فرتوت و جوان خامي چون نگارنده سطور، ادعاي سياست داني دارند. بازار تحليل هاي اتوبوسي بسيار داغ است و همگان بي نياز از تحقيق و تامل، تحليل ارائه مي نمايند. در اين ميان حكايت سياست بازان حرفه اي نيز تراژدي اي غم انگيزتر است. سياسيوني كه هر كدام دسته و گروهي به پا كرده اند و مرجعيتي براي خود قائل اند. راست و چپ،اصولگرا و اصلاح طلب،ميانه رو و راديكال همه و همه مفسري شده اند براي قانون اساسي و هركدام به زعم خود در داخل نظام به دفاع از قانون اساسي مشغول اند غافل از اينكه بعضا كارهايي از آنان سر مي زند كه خوارج نظام نيز انگشت حيرت مي گزند. گويي هرمونوتيك و پلوراليسم فلسفي در عالم سياست نيز نفوذ كرده است. اصولگرا و اصلاح طلب هركدام خود را مساوي نظام فرض كرده، دعوي تفسير قانون اساسي مي كنند

سرمقاله نشریه فردا(اتحادیه انجمن های سالامی دانش آموزان تبریز)

برکسی پوشیده نیست که زندگی در دنیای متمدن و متجدد چه برکاتی برای بشر داشته است. «سهولت» همان چیزی است که بشر در طول اعصار به دنبال آن بوده ،و مدرنیته توانسته است این مهم را برای وی به ارمغان بیاورد. گرچه هنوز نتوانسته است بشر راحت طلب را قانع کند.

اگر یک حرکت انقلابی فقط به صرف نارضایتی از وضع موجود صورت پذیرد و انقلاب برای پس از پیروزی برنامه ای نداشته باشد مسلما حتی اگر آن حرکت انقلابی به پیروزی هم برسد با مشکلات زیادی در حفظ بقای خود مواجه خواهد شد. انقلاب اسلامی کشورمان گرچه در این زمینه با کاستی هایی مواجه بود ولیکن در نگاه کلی،  این برنامه ریزی در آن صورت گرفته بود.
برخی از انقلاب ها بر پایه تغییر افراد شکل می گیرند. در برخی کشورها یک حرکت اجتماعی تحت عنوان انقلاب شکل می گیرد تا مثلا فردی را که به عنوان پادشاه،رییس جمهور و... مطرح است از کار برکنار کرده و فرد دیگری را بجای او بنشانند. گرچه فرد جایگزین در سلایق و مرام سیاسی با فرد قبلی متفاوت است ولیکن ساختارها زیاد شکسته نمی شوند و بیشتر به کودتا شبیه است با این تفاوت که توسط مردم انجام می پذیرد. اما یکی از ویژگی های انقلاب اسلامی ایران این بود که درصدد دگرگونی کلی در ساختارهای موجود بود. انقلاب اسلامی ایران به دنبال تغییر فرد نبود بلکه به دنبال تغییر نگرش ها و ساختارهای کلی اداره جامعه بود.

"چاپ شده در شماره 293 هفته نامه آذرپيام"

چاپ شده در شماره 291 هفته نامه آذرپیام"

آنچه در شماره قبل از جناب آقای حسن اسدی با عنوان" اشرافیت خوب است،استبداد بد است"  در جواب مقاله جناب آقای روح الله رشیدی با عنوان "توقف انقلاب در ایستگاه اشرافیت سیاسی" به چاپ رسیده بود حقیر را بر آن داشت تا این سطور را بنگارم. گرچه تصادفا در مقاله هفته پیش خود در آذرپیام با عنوان"انقلاب فرزندان خود را نمی خورد" جواب برخی از مطالب ایشان آمده بود.

"چاپ شده در شماره 290 هفته نامه آذرپیام"

شاید این سخن را همگی شنیده ایم که: " انقلاب فرزندان خود را می خورد ".

 عده ای عمیقا به این جمله معتقدند و آن را به صورت یک قضیه کلی می پذیرند و معتقدند که این سرنوشت محتوم تمام انقلاب هاست، ولی وقتی دقیق تر می نگریم می بینیم که این انقلاب نیست که فرزندان خود را می خورد بلکه این فرزندان اند که با انحراف از خط انقلاب شروع به خوردن انقلاب می کنند. اگر فرزندان انقلاب همچنان فرزند انقلاب باقی بمانند هرگز توسط آن خورده نخواهند شد.

سیاسیونی که مبتلا به کور رنگی اند!

کسی که مبتلا به کوررنگی است مجاز به رانندگی نیست چرا که قادر به تشخیص رنگهای چراغ راهنمایی و رانندگی نیست. و در صورتی که سیاسیون یک جامعه که رانندگی و هدایت افکار عمومی عده ای را در جامعه برعهده دارند و صاحب نوعی مرجعیت در افکار عمومی هستند دچار این بیماری شوند باید سخت نگران شد. آنچه که شواهد نشان می دهد این است که امروزه سیاسیون ما مبتلا به بیماری کوررنگی شده اند و جامعه را سیاه و سفید می بینند.

اصلاح الگوی مصرف آب مهم تر از عمر ماست!

سال جاری از سوی رهبر فرزانه انقلاب به نام "سال اصلاح الگوی مصرف" نامگذاری شده است. این نامگذاری ها هر ساله منشا برکات فراوانی گشته و این عناوین باعث شده است که توجه مردم و مسئولان به این امر معطوف گشته و آن را سرلوحه برنامه ریزی های خود نمایند.
با توجه به پیش زمینه های اجتماعی جامعه مان، هر وقت که از اصلاح الگوی مصرف سخن گفته می شود ذهن ها مستقیما به صرفه جویی در مصرف آب و برق و گاز و... معطوف می گردد. گرچه این مسائل از مشکلات بزرگ کشورمان است و عزم ملی جهت اصلاح الگوی مصرف انرژی امری ضروری است و لیکن وقتی از منظری فراتر به قضیه می نگریم شاید بتوان گفت که مسایل مهمتری نیز وجود دارد که باید در بحث اصلاح الگوی مصرف بدان توجه کرد و رسانه ها و مطبوعات نیز در اطلاع رسانی و فرهنگ سازی در این موارد وظیفه خطیری بر دوش دارند.

"چاپ شده در شماره 289 هفته نامه آذرپیام"

انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری هم با همه فراز و نشیب ها و ضعف و قوت ها با حضور 85 درصدی مردم و پیروزی 40 میلیون ایرانی برگزار شد و سند دیگری را بر اسنادکارآمدی نظام مردم سالار دینی به عنوان مدل جدیدی از دموکراسی که جمهوری اسلامی داعی آن است افزود.

مقاله حاضر باعنوان زندگی منهای خدا  که برای ارائه در یک همایش دانشجویی  درسال1386نگاشته شده است در نظر دارد به بیان بحران های معرفتی در عصر پست مدرنیسم بپردازد.